Καλάθι αγορών

Δεν υπάρχουν προιόντα στο καλάθι σας.

Αντ/να €0,00

Κρητικό Παξιμάδι

Κριθινικουλούρες

Kλικ στη φωτογραφία για περισσότερα

Πατήστε για να αγοράσετε Κρητικά Παξιμάδια

Πάντα θυμάμαι το παππού μου, αγρότης απο κούνια, να ξεκινά "αξημέρωτα", να ταίσει τα ζώα, να αρμέξει τις κατσίκες και να βράσει το γάλα πίνοντας και ένα κατσαρολάκι πρίν φύγει για τα χωράφια. Το ωράριο του ήτανε "οσο έχει φως".

Τότε δέν υπήρχανε "ντελιβεράδες" στην Ιεράπετρα να σου φέρουν διάφορα "υγιεινά" όπως γίνεται σήμερα, και έπρεπε να πάρει μαζί του και τις προμήθειες φαγητού για τη μέρα.

Το πρώτο και απαραίτητο ήτανε μια κριθινοκουλούρα που έμενε λίγη ώρα μέσα στο νερό και μετά τή τύλιγε σε μιά πετσέτα. Μέχρι το μεσημέρι, την ώρα που θα καθότανε κάτω απο μια ελιά να κολατσίσει η πετσέτα είχε τραβήξει το περίσσιο νερό και το παξιμάδι είχε γίνει όπως το φρέσκο ψωμί.

Πάντα, ένα κομμάτι τυρί - λαδοτύρι - απ το κουρούπι, ελιές, ένα κρεμμύδι το χειμώνα και βέβαια δυό παγουράκια - αλουμινένια - που τά χε μαζέψει στο πόλεμο - το ένα με νερό και το άλλο μέ κόκκινο κρασί, μπρούσκο, που μας τόφερνε ο κουμπάρος απο τη Σφάκα. Για την οικονομία στη μεταφορά τα δυό παγούρια με τα υγρά φυλάσσονταν στη ρίζα μιάς απ τις μεγάλες ελιές μαζί μ ένα μπουκάλι λάδι.

Το παξιμάδι το φτιάχναμε στο φούρνο του σπιτιού - κάθε σπίτι είχε και απο έναν. Τα σταροκρίθαρα ήταν ίδιας παραγωγής και η διαδικασία του ζυμώματος γινόταν τουλάχιστον τρείς φορές το χρόνο. Η συνταγή του "μιγαδιού" ήταν η πιό πολύ χρησιμοποιούμενη γιατί το παξιμάδι γινόταν πιό "βαρύ" και σε γέμιζε σε αντίθεση με το σκέτο σταρένιο που ήταν πιό ελαφρύ, πιό νόστιμο καί έτρωγες περισσότερο, πράγμα ασύμφορο για την οικονομία του σπιτιού.

Ζυμώναμε, ψήναμε, ξεραίναμε και τα φυλάσσαμε σε κάτι μεγάλα πλεχτά κοφίνια, στο δωμάτιο με τα λάδια και τα τυριά. Απο κεί παίρναμε για τις καθημερινές ανάγκες.

Το παξιμάδι φαίνεται να υπάρχει στη Κρητική διατροφή, ιδίως των κατοίκων της υπαίθρου, πάντα, με αναφορές επισκεπτών του νησιού στη συνήθεια της κατανάλωσης του ελαιολάδου και του παξιμαδιού κατά κόρο.

Διατηρείται για πολύ καιρό ανέπαφο και έτσι καθιερώθηκε σαν το καθημερινό ψωμί της οικογένειας που δεν μπορούσε να ζυμώσει συχνά. Οι βοσκοί και οι ναυτικοί που ήταν αναγκασμένοι να απουσιάζουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα από τα σπίτια τους έπρεπε να είναι εφοδιασμένοι με το παξιμάδι τους. Για να καλύψουν τις ανάγκες των ναυτικών οι αστικοί φούρνοι της Κρήτης παρασκεύαζαν εξαιρετικής ποιότητας παξιμάδι από τα χρόνια της Ενετοκρατίας, όπως μαρτυρούν οι αρχειακές πηγές από τον 16ο αιώνα.

Σήμερα οι διάφοροι τύποι και μορφές παξιμαδιού περιλαμβάνουν σταρένια παξιμάδια ή κουλούρες, "μιγάδια" με ποικίλες αναλογίες σε σιτάρι και κριθάρι και τα "σκέτα" κρίθινα για τους πιό παραδοσιακούς. Ολα αυτά θα τα βρείτε σε κουλούρες, παξιμάδια, μπουκιές κλπ. Η παραδοσιακή παρασκευή του προϋποθέτει προζύμι που όμως είναι και λιγάκι απρόβλεπτο στο ανέβασμά του και οι καιροί δε περιμένουν, χρησιμοποιείται μίγμα προζυμιού και μαγιάς για την έγκαιρη παραγωγή του.

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει για το εφτάζυμο παξιμάδι που γίνεται με προζύμι απο ροβυθάλευρο, είναι πάντα ανάλατο και σπάνιο.

Στο Περιβόλι της Κρήτης θα βρείτε όλους τους τύπους παξιμαδιών που στέλνονται στο σπίτι σας.

Δείτε και το βίντεο απο το Φουρφουρά με τη παραδοσιακή παρασκευή προζυμένιου παξιμαδιού.